De positie van transseksuelen en travistieten in Europa kan en moet worden verbeterd. Dat is de inzet van de eerste Europese Transgender Conferentie in Wenen deze week.
De positie van transgenders kan worden versterkt door een betere uitvoering van de antidiscriminatierichtlijnen van de Europese Unie (EU). Transgenders willen daarom ook op Europese schaal gaan lobbyen voor bijvoorbeeld het vergemakkelijken van geslachtsverandering en betere onkostenvergoedingen voor medische ingrepen en sociaal-medische begeleiding.
De eerste Europese Transgenders Conferentie wordt georganiseerd door de Oostenrijkse trangendersvereniging TransX, die dit jaar haar tienjarig bestaan viert. Er nemen zeventig organisaties aan deel uit dertig landen, waaronder Nederland. Bij de conferentie zijn ook ambtenaren van de Europese Commissie aanwezig.
Onder het begrip transgender vallen niet alleen transseksuelen, mensen die een lichamelijke geslachtsverandering willen of al hebben ondergaan. ‘Het gaat om alle mensen die moeite hebben met hun geboortegeslacht’, zegt Justus Eisfeld van de Nederlandse belangengroep T-Image die namens deze organisatie de conferentie bijwoont. ‘Dus gaat het ook om travestieten, om mensen die zichzelf noch in het hokje man noch in het hokje vrouw vinden passen, mensen die zich half man, half vrouw voelen, of mensen die het begrip ‘geslacht’ iets vinden waarmee ze zich niet bezig willen houden’.
Trangenders hebben veel met discriminatie te maken. Op straat en op het werk. Eisfeld liep zelf een baan in het onderwijs mis. ‘Omdat ik transseksueel ben. Er is een Europese antidiscriminatierichtlijn, werkgevers zijn verplicht een discriminatievrije werkplek aan te bieden, maar de uitvoering van die wet schiet tekort. Transgenders vallen in de praktijk in een grijs gebied’.
De wetgeving kan op meer punten verbeterd worden vindt Eisfeld. Wettelijke geslachtsverandering is in Nederland moeilijk, dat mogen enkel transseksuelen. Verder zou ook de zorg tekortschieten. ‘In Nederland worden niet alle operaties vergoed door het ziekenfonds, in andere landen wordt niets vergoed. De wachtlijsten zijn hier ook nog een probleem, vooral voor de diagnostische fase. Eerstelijns psychologen weten sowieso weinig van travestie en ’transgenderisme’.
Eisfeld acht de tijd rijp voor een transgender-lobbygroep. ‘In het verleden waren er veel onderlinge strubbelingen omdat mensen zelf niet goed in hun vel zaten. Nu zijn we van zelfhulpgroep echt een sociale beweging geworden’.
