Van homoseksuele asielzoekers mag niet meer gevraagd worden hun seksuele gerichtheid in het land van herkomst geheim te houden. D66-Kamerlid Ursie Lambrechts stelde daarover Kamervragen aan minister Verdonk van Vreemdelingenzaken.
Homoseksuele asielzoekers wordt nu regelmatig een vluchtelingenstatus geweigerd omdat zij hun seksualiteit in het land van herkomst geheim zouden kunnen houden.
Dat stelde minister Verdonk bijvoorbeeld in april jl. in het geval van Iraanse homoseksuele vluchtelingen. Die zouden teruggestuurd kunnen worden naar Iran, waar de doodstraf op homoseksualiteit staat, omdat ze daar geen gevaar lopen mits ze ‘niet al te openlijk voor hun seksuele geaardheid uitkomen’. Maar ook een Afghaanse homoseksueel mocht volgens de minister voor Vreemdelingenzaken worden teruggestuurd omdat hij zijn homoseksualiteit in Afghanistan geheim kon houden.
‘Het recht om voor je homoseksualiteit uit te komen is een mensenrecht. Je kan van homo’s en lesbiënnes niet vragen om dat maar even op te schorten. Dat doen we ook niet bij religie of politieke gezindheid’, aldus D66-Kamerlid
Ursie Lambrechts
.
Het D66-Kamerlid vraagt de regering ook om niet langer van homoseksuele asielzoekers te eisen dat zij politiebescherming vragen tegen geweld door medeburgers in landen waar homoseksualiteit strafbaar is. Nu krijgen homoseksuele asielzoekers vaak geen vluchtingenstatus omdat zij aan dit vereiste niet hebben voldaan.
‘Het is een bizarre eis’, aldus Ursie Lambrechts: ‘Want de kans is groot dat een homo die bescherming tegen medeburgers vraagt zelf wordt aangepakt’. Lambrechts verwijst naar de zaak van een homoseksuele man uit Kameroen die door de plaatselijke politie met knuppels en kapmessen werd bewerkt, maar wiens asielaanvraag werd afgewezen omdat hij geen politiebescherming had ingeroepen.
Het D66-Kamerlid vraagt de regering verder om homoseksuele asielzoekers uit landen waar homoseksualiteit strafbaar is in beginsel een vluchtelingenstatus te geven, tenzij uit ambtsberichten blijkt dat de strafbaarstelling aantoonbaar een dode letter is.
Het blijkt in praktijk voor homoseksuele asielzoekers nauwelijks mogelijk om het vervolgingsbeleid ten aanzien van homoseksualiteit in herkomstlanden aan te tonen. Ook zou in ambtsberichten beter gerapporteerd moeten worden over de positie van lesbiënnes, travestieten en transseksuelen, en over de mate waarin de politie homoseksuelen bescherming biedt tegen geweld door de bevolking.
Aanleiding voor de Kamervragen vormt het artikel Op de vlucht voor homohaat; Over discriminatie en discretie waarin mr. Sabine Jansen de zwakke plekken van het asielbeleid op dit punt blootlegt. Dit artikel verscheen eerder dit jaar in de Nieuwsbrief Asiel- en Vluchtelingenrecht (NAV 2006, nr. 3, p. 124-146).
