En ‘homo’s durven op hun werk nog steeds niet te vertellen wie ze zijn’, dat schrijft Ramon Groothuis Pinto, directeur van Manview, relatiebureau voor homoseksuele mannen, in een opiniestuk in Trouw.
Je bent ambitieus, goed opgeleid en je hebt een goede werkgever gevonden. De wereld ligt aan je voeten. Toch is niet alles zoals het lijkt. Je bent namelijk homoseksueel. Een gegeven dat je na lang nadenken en met pijn en moeite aan je ouders hebt verteld. Voor velen een pijnlijke ervaring. Op herhaling van die ‘coming out’ zit je niet te wachten. Geen aanmoediging dus voor een tweede keer.
En toch is er nog een belangrijk deel in je leven waarin je veel tijd en energie steekt en succesvol wilt zijn: je werk. Moet je bij binnenkomst bij een nieuwe werkgever vertellen dat je homoseksueel bent? Eerdere privé-ervaringen en het beeld dat bestaat over homo’s zijn niet bepaald aanmoedigend. Je bent bang dat eerlijkheid over je homoseksualiteit ten koste gaat van de gewenste carrière en dat collega’s je gaan pesten.
Daarom zeg je niets over je geaardheid. Er is ook geen directe aanleiding. Je ziet er mannelijk uit en je hebt niet de zogenaamd typische maniertjes waarmee de homo’s zo vaak in de media worden afgeschilderd. Niemand op het werk hoeft het dus te merken.
Uit onderzoek blijkt dat 70 procent van de homoseksuele mannen hun geaardheid niet bekendmaakt op het werk. Zij zijn bang om gepest te worden en carrièrekansen mis te lopen. Bedrijfsborrels vermijden zij het liefst uit angst voor versprekingen. Vooral uitjes waarbij ook de partners zijn uitgenodigd, zijn weinig geliefd.
Door dit dubbelleven en de constante oplettendheid voelt de homoseksuele werknemer zich niet thuis op de werkvloer. Het risico bestaat dat hij moe wordt van de situatie en deze wil mijden, zich daarom vaker ziek meldt en zelfs risico loopt op een burn-out.
Tien procent van de werknemers is homoseksueel. Een groot aantal echter zonder duidelijk gezicht. De werkgever moet meer oog hebben voor homoseksuele medewerkers. Zij voelen zich niet goed thuis op de werkvloer. Kennen we niet allemaal de vragen van collega’s als: Ben je single of heb je een partner? Met wie ga je op vakantie? Woon je samen? Wat ga je dit weekend doen? Vragen die het privéleven raken en daarmee dicht bij je geaardheid kunnen komen.
Je blijft dus volhouden dat je single bent, alleen woont en met familie of vrienden op vakantie gaat, en in het weekend niets bijzonders hebt gedaan. En nee, je hebt nog geen vriendin, vertel je keer op keer desgevraagd aan collega’s maar dat komt wel.
Homo zijn is anno 2007 nog steeds onvoldoende bespreekbaar op het werk. Hoe langer iemand in dienst is, hoe moeilijker het wordt om uit de kast te komen. Immers, pas na lange tijd vertellen dat je homoseksueel bent tast je geloofwaardigheid aan.
Afdelingsmanagers en bedrijfsartsen kunnen meer openheid creëren door dit onderwerp bespreekbaar te maken en een duidelijk signaal te geven dat goed werk en inzet beloond wordt en niet hoe populair iemand is. De bedrijfsarts moet een vertrouwenspersoon zijn voor de werknemer. De persoon dus waaraan de homoseksuele werknemer kan vertellen over zijn vaak lastige situatie op de werkvloer.
Last but not least: een opsteker zou zijn als een hoge bestuurder of een andere topmanager uit de kast zou komen. Maar ja, die waren er zogenaamd al niet en zullen ook na het plotselinge aftreden van de Britse BP-topman Browne, na het openbaar worden van diens homoseksualiteit, niet snel aangemoedigd worden uit de kast te komen.
Zie voor meer informatie ons dossier Bedrijfsleven.
