Een met een Nederlandse man getrouwde Fransman heeft van de ambassade van zijn land te horen gekregen dat hij zijn nationaliteit verliest en zijn paspoort moet inleveren. Hij kwam tot die ontdekking toen hij eind 2006 naar het consulaat in Amsterdam ging om zaken te regelen voor het uitbrengen van zijn stem voor de Franse presidentsverkiezingen dit voorjaar.
De 37-jarige Frédéric Minvielle trouwde in december 2003 met zijn partner en drie jaar later verwierf hij de Nederlandse nationaliteit.
Een verdrag tussen Nederland en Frankrijk bepaalt dat wanneer iemand uit Frankrijk trouwt met een inwoner uit Nederland, deze toch zijn eigen nationaliteit kan behouden. Het verdrag is sekseneutraal opgesteld. Vrijgezellen hebben echter geen recht op deze dubbele nationaliteit.
‘Ik heb het gevoel dat men mij mijn geboorteland, mijn roots, mijn cultuur heeft afgenomen’, zei Minvielle. ‘Ik word als een misdadiger behandeld en toch heb ik niets verkeerd gedaan’.
‘Frankrijk erkent het huwelijk tussen twee partners van gelijk geslacht niet zoals Nederland dat kent en beschouwt Minviele daarom als een ongetrouwde man die samenleeft met een andere man’, zegt zijn advocaat Caroline Mecary. ‘Omdat ze dat zo zien, hebben de Franse autoriteiten nadat Minviele het Nederlanderschap vanwege zijn ‘homohuwelijk’ verkregen had toch de procedures uit het bilaterale verdrag voor ongehuwden toegepast en dus zijn Franse nationaliteit ingetrokken’.
Mecary voegt daaraan toe dat deze stap ‘aantoont dat Frankrijk zijn discriminerende relatiewetgeving als het gaat om paren van gelijk geslacht ook naar Franse burgers in het buitenland exporteert. In dit geval met het onthutsende resultaat dat iemand zijn nationaliteit wordt afgenomen’.
Er is overigens wel enige hoop dat Minviele zijn Franse nationaliteit weer terug zal krijgen. Advocaat Mecary zegt dat ze van Franse en Europese autoriteiten gehoord heeft dat Frankrijk overweegt de bepalingen in het bilaterale verdrag met Nederland aan te willen passen aan de sociale en wettelijke veranderingen die er sinds de ondertekening van het verdrag in 1996 hebben plaatsgevonden in beide landen.
Hoewel Mecary daarvan nog geen officiële bevestiging gekregen heeft, laat ze wel weten dat daarmee enkel nog maar de eerste horde genomen is. ‘Als het gaat om beslissingen over iemands nationaliteit, vooral als die is ingetrokken op grond van wettelijke bepalingen, zijn staten namelijk volkomen vrij te doen en laten wat ze zelf willen’, waarschuwt ze alvast maar.
Tanguy Le Breton, vertegenwoordiger van de Franse gemeenschap in Nederland, spreekt van ‘duidelijke discriminatie’. ‘We zien nu de Franse autoriteiten discrimineren jegens iemands seksuele voorkeur, want hij is getrouwd en wordt door de overheid in Parijs toch als vrijgezel beschouwd. Deze discriminatie is schandelijk omdat Franse homo’s op een dergelijke wijze van hun nationaliteit beroofd worden. Het wordt echt tijd voor een debat over dit onderwerp en dat er een einde wordt gemaakt aan deze vorm van discrimineren’.
De organisatie SOS Homofobie spreekt van een ‘bijzondere belediging’ en roept de Franse regering op Minvielle zijn Frans staatsburgerschap terug te geven.
COC-voorzitter Frank van Dalen laat weten dat Nederland met Frankrijk over dit verdrag moet gaan overleggen om er voor te zorgen dat het behoudt van de Franse nationaliteit voor alle in Nederland gesloten huwelijken zal gaan gelden.
