Met jouw steun heeft het COC veel bereikt:

COC ondersteunt LHBT-organisaties in meer dan 35 landen
23 juli 2016: Toekenning Erepenning van de gemeente Amsterdam t.g.v. 70-jarig bestaan COC
2015: alle 5 afspraken van Roze Stembusakkoord uit 2012 ingelost
2008: Speciale consultatieve status bij de Verenigde Naties voor COC Nederland
8 april 1971: afschaffing van het discriminerende artikel 248bis in het Wetboek van Strafrecht
Ruim 100 ouderenzorginstellingen met een Roze Loper voor LHBT-vriendelijkheid
12 maart 2019: verbod op discriminatie van trans en intersekse personen opgenomen in Awgb
1 juli 2014: Transgenderwet maakt wijzigen geslachtsregistratie veel eenvoudiger
9 september 2019: mbo-scholen verplicht LHBTI-emancipatie te bevorderen
1 november 2014: afschaffing weigerambtenaar
Canal Parade 2018: COC Nederland wint juryprijs voor beste uitbeelding Pride-thema met Powervrouwenboot
30 augustus 2017: Tsjetsjeense LHBTI-asielzoekers krijgen eenvoudiger asiel in ons land
1 april 2014: Wet Lesbisch Ouderschap geeft lesbische ouderparen en hun kinderen gelijke rechten
1 juli 2015: afschaffing enkele-feitconstructie, waarmee scholen openlijk LHB-leerlingen en -docenten mochten weren
Strafeis bij discriminerend geweld met 100 procent verhoogd
2011: Eerste VN-resolutie tegen LHBT-mensenrechtenschendingen
2011: ’s Werelds eerste kerkelijke verklaring tegen geweld tegen homoseksuelen
1994: Algemene Wet Gelijke Behandeling verbiedt discriminatie op grond van homoseksualiteit
Rainbow Awards 2015: LGBT Achievement Award voor COC Nederland
30 december 1964: COC-voorzitter Benno Premsela als eerste homoactivist openlijk op televisie
2012: Voorlichting over LHBT’s verplicht op elke school
7 september 2015: Russische LHBT-asielzoekers krijgen eenvoudiger asiel in ons land
2013: ‘Een groot protest tegen de Russische wet’ - New York Times over COC-demonstratie tijdens bezoek president Poetin
2012: Politieke partijen tekenen COC’s Roze Stembusakkoord over langslepende LHBT-kwesties
2009: Paren van gelijk geslacht mogen buitenlands kind adopteren
Gender & Sexuality Alliances op tweederde van de middelbare scholen
1973: COC krijgt Koninklijke Goedkeuring - de vereniging kan zich als rechtspersoon laten inschrijven
7 maart 2017: Politieke partijen tekenen COC’s Regenboog Stembusakkoord
Canal Parade 2015: Boot COC Nederland wint juryprijs voor beste boodschap
2012; Geen LHBT-asielzoekers meer teruggestuurd naar Irak
2008: Percentage Nederlanders dat negatief is over homo’s gedaald van 36 procent in 1968 naar vier procent in 2008
Jaarlijks meer dan 2500 COC-voorlichtingslessen op school
2011: Jos Brink Staatsprijs voor LHBT-emancipatie voor vrijwilligers COC

KOM OOK IN ACTIE!

Jouw hulp is nodig. Steun ons nationale en internationale werk voor acceptatie en gelijke rechten.

Steun COC

Amsterdam – ‘De potenrammers waren roomblank’

4 juli 2008 -

Afgelopen weekend werd Laurens Buijs (26) door een groepje ‘roomblanke Ajaxsupporters’ in elkaar geslagen.

‘Even een homo in elkaar slaan, meer niet, dat was het motief van de daders’, zegt Buijs, een pas afgestuurde socioloog die toevallig zelf onderzoek doet naar het toenemende geweld tegen homo’s.

Dat onderzoek in opdracht van de gemeente Amsterdam rondt hij over anderhalve week af. Over de resultaten kan Buijs nog weinig loslaten, maar wat hij wel al kan zeggen, is dat tussen de zogenoemde potenrammers niet alleen allochtonen, maar ook autochtonen zitten. Hetgeen zijn eigen ervaring bevestigt.

De Amsterdamse politie voert een campagne om het homo’s gemakkelijker te maken aangifte te doen. Ook helpt het korps Buijs met het in kaart brengen van anti-homogeweld door de daders te interviewen. Zijn doorgaans prettige samenwerking met de politie werd vorig weekeinde verstoord.

Zaterdagnacht wilde Buij met een vriend nog even wat drinken in de omgeving van het Rembrandtplein. Bij de pinautomaat op de bloemenmarkt op het Singel werd hij uitgescholden en bedreigd door tien jongens. ‘Vieze homo’, bleven ze maar roepen.

‘Ik besloot weg te fietsen, de Reguliersdwarsstraat in. Toen de jongens me inhaalden, stapte ik af. Ik kreeg direct een klap op mijn linkerslaap. Ik viel tegen een muur en was enkele seconden buiten bewustzijn. Even daarna was ik weer helder. Ik weet nog dat ik dacht: dit zal mij toch niet gebeuren’.

Na de klap op zijn oog belde hij 112 en rende hij de groep achterna in de richting van de Kalverstraat. ‘Op het Rokin zagen vier jongens uit dezelfde groep mij met de politie bellen. Daarom kwamen ze weer op me af. Ze scholden me voor alles en nog wat uit. Eén van de jongens probeerde mij te slaan, maar ik kon de klappen ontwijken. Ik had nog steeds de politie aan de telefoon en ik denk dat ze daarom weer wegrenden. Maar ter hoogte van het Spui hield de politie ze tegen. Daar werd ik, compleet overstuur, door de politie gescheiden van de jongens’.

‘Ik werd apart genomen in een steeg en moest de jongens beschrijven. Ik kon alleen de jongen die mij bij de Bloemenmarkt had geslagen, vaag op mijn netvlies krijgen. Mijn ene oog zat nog dicht van de klap, waardoor ik niet goed kon zien. Ik herinnerde mij alleen zijn donkere lange haar’. Maar donker lang haar was voor de politie te vaag.

‘De agenten zeiden dat ze daar niets mee konden. Ze lieten mij dik een kwartier wachten in de steeg’. Toen de agenten terugkwamen, merkte Buijs dat ze van plan waren de jongens te laten gaan. ‘Dat maakte mij zo boos. Ik rende naar de jongens toe en zag die jongen met dat donkere haar weer. ‘Hij is het!’ riep ik tegen de politie’.

‘Ik was woest en werd door de agenten vastgehouden. Ze namen me apart en zeiden dat ik het nu voor mezelf verpest had, omdat ik hem niet had mogen aanwijzen. Ze hebben me achtergelaten met een bloedend oog’.

Laurens Buijs

is vooral geschokt door de manier waarop de politie zijn zaak die nacht afhandelde, of eigenlijk niet afhandelde. De jongens konden naar huis, hij kreeg geen medische zorg en geen begeleiding bij het doen van aangifte.

‘Voor aangifte hebben we nu geen tijd’, zeiden ze. Omdat het zaterdagavond altijd heel druk is. Aangifte kon ik de volgende dag wel doen, als ik daar dan nog behoefte aan had’.

Buijs heeft het gevoel dat hij niet als slachtoffer is behandeld. Dat is volgens een woordvoerder van de politie het belangrijkste dat niet goed ging. ‘We hebben altijd te maken met een spanningsveld tussen het zakelijke en het emotionele’.

De manier waarop de politie het incident verder afdeed, heeft te maken met juridische verplichtingen. Volgens richtlijnen mag de dader niet met het slachtoffer worden geconfronteerd bij het geven van een signalement. Daarom ‘verpestte’ Buijs het voor zichzelf.

Verder heeft de politie liever dat mensen aangifte doen als ze ontnuchterd zijn. ‘Overdag, zonder alcohol in het lijf aangifte doen, is efficiënter en komt het onderzoek ten goede’.

De Amsterdamse wethouder Freek Ossel van Diversiteit laat in een reactie weten ‘geschrokken’ te zijn van het incident. Toen Ossel erover hoorde, heeft hij direct contact gezocht met Buijs. Ossel kwam onlangs nog met een uitgebreid plan van aanpak om discriminatie in de hoofdstad tegen te gaan. ‘Dit bewijst nog maar eens te meer dat het nodig is dat we hiermee bezig zijn’.

Laurens Buijs heeft de volgende ochtend alsnog aangifte gedaan. Dit keer werd hij ‘zeer correct’ behandeld. De politie zoekt getuigen.

Zie voor meer informatie ons dossier Veiligheid en discriminatie.

Categorie:
Geloof & cultuur
Tags:
, , , ,