De homofobe dominee Rick Warren zal het openingsgebed uitspreken tijdens de inauguratie van Barack Obama op 20 januari 2009. De Amerikaanse holebi/transgenderbeweging heeft dit nieuws met afgrijzen vernomen.
Wat bezield Barack Obama om deze omstreden dominee te kiezen voor deze eervolle taak tijdens zijn inhuldiging?
Het nieuws dat dominee Rick Warren volgend jaar de bede zal houden tijdens de inhuldiging van Barack Obama als nieuwe president van de Verenigde Staten is ingeslagen als een bom en stuit vrijwel onmiddellijk op fel protest van de Amerikaanse holebi/transgenderbeweging. De eerste mailacties tegen dat besluit zijn al begonnen.
Brief op poten
Joe Solmonese, directeur van Human Rights Campaign, heeft vrijwel onmiddellijk een brief op poten gestuurd naar de nieuwe president, waarin hij met zijn ongenoegen met de deur in huis valt en zich in ongebruikelijk felle bewoordingen uit. ‘Dit besluit bezoedeld uw imago een president voor alle Amerikanen te zijn’, schrijft de voorman van de grootste Amerikaanse holebi/transgenderbelangenorganisatie.
Solmonese herinnert Obama aan zijn oproep aan religieuze leiders om een einde te maken aan homofobie en ‘hun harten te openen voor familieleden, buren en vrienden die homoseksueel zijn’. Hij pepert Obama in dat dominee Warren alleen maar in toon gematigd lijkt, maar dat zeker niet is.
Dat Obama juist dominee Warren gevraagd heeft voor de eervolle taak de voorbede te houden tijdens zijn ‘historische inhuldiging’ getuigd volgens Solmonese van ‘een grote mate van disrecpect’ voor de holebi’s en transgenders die massaal op hem gestemd hebben.
‘Enkel als dominee Warren zich openlijk uitspreekt voor hun wettelijke bescherming kunnen we geloven dat hij niet een tegenstander is van onze rechten en waardigheid’, schrijft Solmonese. ‘Doet hij dat niet, dan dring ik er bij u op aan uw besluit te heroverwegen’.
Grote Vergissing
De HRC-voorzitter wijst Obama op het feit dat het juist dominee Warren is geweest die zich buitengewoon fel heeft uitgesproken voor de afschaffing van het huwelijk voor paren van gelijk geslacht in het referendum in Californië. Daarover werd op dezelfde dag als de presidentsverkiezingen gestemd.
Rick Warren noemde in interviews het huwelijk van paren van gelijk geslacht in één adem met incest, polygamie en kindermisbruik. Het debat over het huwelijk is volgens Warren ‘geen politieke kwestie, maar een moreel vraagstuk waarover God zich allang duidelijk uitgesproken heeft’.
Bovendien blijft Warren ten onrechte stellen dat het openstellen van het huwelijk voor paren van gelijk geslacht een aanslag betekent op zijn recht op vrije meningsuiting over homoseksualiteit. Dat is onzin, omdat geen enkele wet in een Amerikaanse staat het federaal verankerde grondrecht op vrije meningsuiting kan inperken.
Kevin Naff, de hoofdredacteur van de Washington Blade, noemt de keuze voor Warren daarom ronduit ‘de eerste grote vergissing van Obama’ en ‘een klap in het gezicht van de miljoenen holebi’s die hem massaal met hun stem gesteund hebben’.
In tal van nieuwsberichten wordt er bovendien aan herinnert dat Obama al tijdens de voorverkiezingen in opspraak kwam door samen met de homofobe dominee Jeffrey Meeks en de ex-gay gospelzanger Donnie McClurkin campagne te voeren.
McClurkin gelooft dat homo’s door geloof ‘geheeld’ kunnen worden om hun ‘natuurlijke’ staat als heteroseksueel te kunnen vinden – ook dominee Warren gelooft dat.
Celebrity
Rick Warren is een baptistische predikant, oprichter en leider van Saddleback Church, één van de grootste Amerikaanse kerkelijke gemeenten. Hij is vermaard vanwege megabestsellers als Doelgericht Leven waarmee hij ook in Nederland volgelingen gevonden heeft. Zijn visie krijgt ook kritiek – het hoofdbezwaar daarvan is dat zijn boeken doordrongen zijn met een onbijbelse ‘alleen positief’ leer en mentaliteit.
Rick Warren verkeerd graag in het gezelschap van beroemdheden en is daarmee zelf inmiddels een celebrity geworden. Hij zit samen met Bill Clinton in de adviesraad van de Faith Foundation van Tony Blair, is bevriend met de homovijandige Nigeriaanse Anglicaanse bisschop Peter Akinola en was de zelf de gespreksleider in het op alle grote netwerken uitgezonden verkiezingsdebat in zijn eigen kerk tussen de presidentskandidaten Barack Obama en John McCain over morele kwesties en geloof.
Obama verklaarde in dat debat dat hij gelooft dat het huwelijk bestemd is voor man/vrouw-relaties, maar dat hij wel een voorstander is van een vorm van geregistreerd partnerschap.
Homoseksuelen die geen ‘vergeving voor hun homoseksuele levensstijl’ zoeken, kunnen geen lid worden van de Saddleback Church. De website vam Warren’s kerk laat daarover geen misverstand bestaan; maar homoseksuelen zijn wel welkom als kerkganger, want het ‘Woord van God’ kan hun leven ‘veranderen’.
Dominee Warren geldt desondanks als een prominent vertegenwoordiger van een nieuwe stroming onder evangelicals omdat hij niet enkel nadruk legt op morele kwesties, maar vooral pleit voor sociale programma’s en duurzaan milieu- en energiebeleid. Beleidszaken waar ook Obama zich sterk voor wil maken en die een verklaring voor zijn keuze voor Rick Warren kunnen zijn.
Opvolger
Maar er speelt meer. Rick Warren is er duidelijk op uit de nieuwe leider van christelijk Amerika te worden, de opvolger van de nu 90-jarige dominee Billy Graham. Die sprak de voorbede uit bij de inhuldiging van president George W. Bush en is meer dan vijftig jaar de geestelijk raadsman geweest van Amerikaanse presidenten.
Maar Graham was ook de man die vanaf de jaren vijftig een brug wist te slaan tussen orthodoxe christenen en de opkomende burgerrechtenbeweging van zwart Amerika. Daarvoor zocht hij bewust en openlijk contact met dominee Martin Luther King. Door het innemen van een gematigde standpunt en het zoeken van de dialoog bevrijde Graham christelijk Amerika van radicale racistische sentimenten en elementen. En hij zorgde er voor dat hij zelf én de hoofdstromm van christelijk Amerika invloed behield in het hart van het politieke en maatschappelijk leven.
Wolf in schaapskleren
Rick Warren volgt een zelfde strategie door zich gematigd te presenteren en bewust het contact te zoeken met de ‘tegenpartij’. Hij nodigde Obama al eens uit voor een conferentie over abortus, terwijl Obama vanwege zijn pro choice_-standpunt in de ogen van veel orthodoxe christenen de duivel in eigen persoon is.
Vandaar dat Warren ook in eigen kring omstreden is, maar net als Graham trekt hij zich van de kritiek van radicalen niet al te veel aan. Net als Graham lijkt hij zich te realiseren dat het innemen van extreme standpunten uiteindelijk christelijk Amerika zal marginaliseren en dat dit dus ten koste gaat van politieke en maatschappelijke invloed.
Of dominee Warren ook echt gematigd is of een wolf in schaapskleren, dat is voor zowel zijn holebi/transgender- als christelijke tegenstanders de vraag.
Monsterverbond
Linda Douglass, woordvoerster van Obama, verdedigde de keuze voor Warren, door de de inauguratie van de toekomstige president te omschrijven als ‘de meest omvattende, open en toegankelijke inauguratie in de Amerikaanse geschiedenis’. Douglass bevestigt dat Obama het op bepaalde punten – waaronder abortus en het ‘homohuwelijk’ – geheel oneens is met Warren. ‘Maar het is altijd zijn doel geweest een gemeenschappelijk basis te zoeken met mensen die over bepaalde onderwerpen een andere mening hebben’.
Obama lijkt te denken dat deze Warren precies de juiste man is om voor zijn beleid ook onder orthodoxe christenen steun te krijgen. Een interessant monsterverbond – zeker als je bedenkt dat Obama voor geestelijke raad ook aanklopt bij de homoseksuele Episcopale bisschop Gene Robinson – dat voor Obama belangrijker lijkt te zijn dan de steun van progressieven of holebi’s waar hij al van verzekert is.
Balans
Het resultaat is dat Obama een gaybrassband voor ketelmuziek laat zorgen tijdens zijn inhuldigingsparade, maar voor de bede voor zijn presidentschap kiest voor een omstreden homofobe predikant… het één sluit het ander niet uit bij deze ‘president voor alle Amerikanen’.
Dat zoeken van een balans tussen uitersten, blijkt ook al wel uit het laatste nieuws, want Obama heeft dominee Joseph Lowery gevraagd om de benedictie – de zege – uit te spreken. Lowery (87) is een ervaren burgerrechtenactivist, die schouder aan schouder gewerkt heeft met dominee Martin Luther King. Hij is bovendien wél een voorstander en voorvechter van het ‘homohuwelijk’.
Mogelijk heeft Obama nog een ander ‘goedmakertje’ in petto. Tot nu toe heeft hij tegen alle verwachtingen in geen enkele openlijke holebi in zijn kabinet benoemd. Maar nu meldt de _Washington Times dat congresleden en hoge militairen buiten dienst er bij Obama voor pleiten om William White, het openlijk homoseksuele hoofd van de Intrepid Museum Foundation in New York, te benoemen tot staatssecretaris voor de Marine. Omdat het hier om een burgerlijke posten gaat, geldt het _don’t ask, don’t tell_-beleid voor Amerikaanse militairen niet.
Zie ook:
