RefoAnders keert zich tegen het initiatiefwetsvoorstel van D66-Kamerlid Boris van der Ham om de ‘enkele feit’-constructie te schrappen uit de Algemene Wet Gelijke Behandeling (AWGB).
De organisatie die zich richt op reformatorische holebi’s noemt het wetsvoorstel dat de steun van een Kamermeerderheid heeft een ‘schizofreen wangedrocht’. RefoAnders pleit voor een regeling waarin zowel naar de belangen van de school en de homo-leerkracht wordt gekeken.
Het initiatiefwetsvoorstel maakt het volgens RefoAnders namelijk mogelijk dat ‘een praktiserende homoseksuele leerkracht op een school kan blijven les geven ondanks dat deze leefwijze in strijd is met de grondslag van deze school’. Terwijl het hier vaak gaat om ‘orthodox christelijke scholen die op basis van de scheppingsorde de seksuele eenheid in andere relaties dan van man en vrouw afwijzen’.
Voor ‘mensen met homogevoelens die in onze christelijke waarden willen leven’ is het wetsvoorstel volgens RefoAnders een ‘juridische oplossing die onoprechtheid legaliseert’. RefoAnders pleit er daarom voor dat erkend wordt dat ‘oprecht functioneren binnen de grondslag van de school door het praktiseren van homoseksualiteit onmogelijk is’.
RefoAnders wijst daarvoor naar de SCP-studie De aard, de daad en het Woord van David Bos. Daarin wordt gesteld dat men binnen orthodox-christelijke kring ‘veel waarde aan oprechtheid’ hecht. ‘Het wetsvoorstel van Boris van der Ham wil in tegenstelling tot deze constatering nu juist voor deze homo-leerkrachten ruimte bieden om legaal en openbaar een onoprecht dubbelleven te leiden’.
Volgens RefoAnders leidt dit tot ‘een ongeloofwaardige situatie voor de leerkrachten tegenover de leerlingen die zij vanuit hun positie godsdienstles moeten geven en christelijke maatschappelijke normen moeten voorhouden die tegengesteld zijn aan wat zij zelf in hun privéleven doen’.
RefoAnders vindt het daarom beter wanneer de positie van de praktiserende homo-leerkracht op een andere wijze in bescherming wordt genomen. ‘Hierbij moet nadrukkelijk gekeken worden naar de belangen van beide partijen’.
Volgens RefoAnders moet enerzijds de leerkracht ‘de mogelijkheid van een goede loopbaanontwikkeling ’ en anderzijds de school ‘de mogelijkheid van het oprecht uitdragen van de grondslag’ worden geboden.
RefoAnders begrijpt ook niet dat het COC dit wetsvoorstel bejubeld ‘als een mijlpaal voor de christelijke homo’. Volgens RefoAnders krijgen ‘christelijke mensen met homogevoelens’ hier namelijk ‘nul komma nul extra ruimte’ door en biedt het hen zelfs ‘geen veilige werksfeer, maar juist een legale basis voor een verziekte werksfeer’.
RefoAnders vindt het daarom ‘stuitend dat het COC en de meerderheid van de Tweede Kamerleden de integerheid van de christelijke praktiserende homoseksuele leerkracht wil opofferen aan het doordrijven van hun ideologie’.
