Afgelopen weekend hebben vertegenwoordigers van de LHBT-gemeenschap van de BES-eilanden (Bonaire, Sint Eustatius, Saba), Aruba, Curaçao en Sint Maarten, samen met COC Nederland, het zogenaamde Pink Orange-akkoord ondertekend. Het akkoord moet de onderlinge verbondenheid en sociaal-politieke agenda van de LHBT-organisaties vorm geven binnen het koninkrijk de komende jaren.
De wens van de verschillende bewegingen om hun krachten te bundelen heeft te maken met het uiteenvallen van de Antillen en de versnippering van de verschillende overheden als gevolg daarvan.
De betrokkenheid van COC Nederland heeft onder andere te maken met de veranderingen in het koninkrijk. Naast de grote groep van Caribische LHBT-migranten in Nederland zijn de BES-eilanden sinds 10 oktober 2010 onderdeel geworden van het Nederlandse staatsbestel.
Geen uitsluiting
Bovendien ziet voorzitter Mario Kleinmoedig van FOKO op Curaçao met de komst van een nieuw politiek elan mogelijkheden om de dialoog aan te gaan. Een dialoog die tot dusver nooit heeft plaatsgevonden omdat de voormalige Antilliaanse regering categorisch een gesprek uit de weg ging.
‘De regering Schotte op Curaçao heeft bij haar aantreden duidelijk gesteld dat geen enkele Curaçaoënaar zal worden uitgesloten. Wij zullen deze regering daaraan houden’, aldus Kleinmoedig.
Weigering
Op de BES-eilanden die nu deel van Nederland zijn, zulen vanaf 2012 ook huwelijken van paren van gelijk geslacht gesloten moeten worden. ‘Op de BES-eilanden is het ‘homohuwelijk’ eigenlijk van buiten binnengekomen en opgelegd. Wat niet wegneemt dat die wet er nu is’, zegt directeur Koen van Dijk van COC Nederland.
De strijd voor gelijke rechten is volgens Van Dijk extreem belangrijk, maar wat uiteindelijk de meeste invloed heeft op het leven van individuele homo’s en lesbo’s is de mate van acceptatie die ze in hun omgeving tegenkomen.
De strijd voor gelijke rechten lijkt zich te concentreren rondom het ‘homohuwelijk’, maar volgens Kleinmoedig is dit puur het gevolg van die categorische weigering van kerk en staat om de dialoog aan te gaan.
‘Zouden politiek en religeuse leiders wel met ons durven praten, dan zal blijken dat wij heel wat schappelijker zijn. Het Pink Orange-akkoord biedt ons de mogelijkheid om gezamenlijk bij de verschillende overheden aan te kloppen’, zegt Kleinmoedig.
Koninkrijk
Kleinmoedig vindt bovendien dat het koninkrijksparlement en de koninkrijksregering aangesproken moet worden op mensenrechten en het verbod op discriminatie.
‘Zij staat immers borg voor deze grondrechten, net als voor behoorlijk bestuur en financieel toezicht. Daarnaast vallen de BES-eilanden nu binnen het Nederlandse staatsbestel en wordt de bevolking daar geconfonteerd met wetgeving die in een andere sociale context is ontstaan. Een samenwerking met het COC in Nederland ligt mede daarom dus voor de hand’, zegt Kleinmoedig.
De rol van het COC in het samenwerkingsverband is vooral facilitair. ‘We hebben heel veel ervaring en een groot netwerk ontwikkeld, zodat we agenda’s van hier mee kunnen nemen naar internationale fora, zoals de Verenigde Naties en de Raad van Europa’, zegt COC-directeur Van Dijk.
Bang voor cultureel imperialisme is Van Dijk niet. ‘Dat is niet onze manier van samenwerken. Bovendien, homo’s en lesbo’s die hier wonen en opgegroeid zijn, kennen de situatie veel beter dan wij. We komen hier niet met een ‘roadmap’ van: zo moet het. We verwachten wel dat we – samen met onze partners hier – in staat zijn om in Den Haag fondsen aan te kunnen spreken, die de bewegingen hier kunnen helpen’.
Ter informatie: Pink Orange Accord.
Zie ook:
Wereldomroep – COC Nederland werkt ook in de Cariben.
