Dat zegt CU-lid Monique Heger in een interview in het Nederlands Dagblad dit weekend. Heger kreeg plotseling landelijk bekendheid toen ze in 2007 haar CU-raadszetel in Wageningen opgaf omdat ze een lesbische relatie kreeg. Ze zegt nu dat het onduidelijk CU-standpunt over de positie van homoseksuele partijleden schade aanricht. ‘Omdat er geen duidelijke richtlijnen zijn, kan ik me ook niet verweren’. Ze roept haar partij op daaraan een einde te maken en een ‘voortrekkersrol’ te gaan vervullen. COC Nederland sluit zich daarbij aan en roept de CU op dit signaal uit eigen kring op te pakken.
In februari 2007 was de ChristenUnie voor het eerst regeringspartij geworden in het kabinet-Balkenende 4 en het standpunt over homoseksualiteit van de partij was volop in het nieuws. Mede daarom werd het aftreden van Monique Heger groot nieuws. Voor een aantal van haar fractiegenoten in de Wageningse gemeenteraad was haar lesbische relatie namelijk een reden om de verdere samenwerking te blokkeren. Zelf vond Heger dat ze best had kunnen aanblijven – en dat vindt ze nog steeds.
Sinds haar aftreden als Wagenings raadslid probeert Monique Heger tevergeefs om opnieuw op een CU-kieslijst te komen. Dat is niet gelukt voor de Raads- en Kamerverkiezingen vorig jaar en ook niet voor de Statenverkiezingen dit jaar.
‘Vooral bij de gemeentelijke en provinciale lijst kun je niet zeggen dat ik ben afgewezen op kwaliteit’, zegt Heger. Ze stond namelijk ook al op die lijsten bij de vorige verkiezingen toen nog niet bekend was dat ze lesbisch is. ‘Dat er nu een vrouw naast me staat? Nou en?’
Op grond van het advies van de commissie-Cnossen heeft de CU in 2008 besloten dat ‘praktiserende homoseksuelen’ niet bij voorbaat uitgesloten worden om op een CU-verkiezingslijst geplaatst te worden. Het daadwerkelijke oordeel daarover werd gelegd bij de selectiecommissies voor het samenstellen van die lijsten. Die moeten in een ‘open en vertrouwelijk gesprek’ met de homoseksuele of lesbische kandidaat vaststellen of die ‘authentiek’ en ‘gelofwaardig’ invulling geeft aan het gedachtegoed en de beginselen van de CU – ook als het gaat om de ‘bijbelse visie op huwelijk en seksualiteit’.
Dat standpunt van de commissie-Cnossen heeft volgens Heger ‘schade aangericht, omdat ze verzuimde een duidelijk standpunt in te nemen. ‘Mijn lokale ChristenUnie-collega’s moeten nu iedere keer beoordelen of ik geloofwaardig genoeg ben om op de lijst te staan’, zegt Heger. ‘Omdat er geen duidelijke richtlijnen zijn, kan ik me ook niet verweren’.
Volgens Heger laat het bestuur van de CU de discussie over homoseksualiteit en de positie van openlijk homoseksuele en lesbische partijleden te veel liggen. ‘Natuurlijk zit het bestuur in een lastige positie omdat het ook te maken heeft met de verschillende autonome kiesverenigingen’, erkend Heger. Maar ze vindt ook dat de huidige onduidelijkheid invloed heeft op de ‘beeldvorming’ van de partij. ‘Zolang er geen heldere lijn is, blijft het een issue’.
Daar heeft Heger zeker een punt. Dat bleek vorig jaar wel toen in en buiten de CU een controverse uitbrak toen CU-lijsttrekker André Rouvoet liet weten dat Jonathan van de Geer niet op de CU-kandidatenlijst voor de Tweede Kamerverkiezingen zou hebben gestaan als hij een homoseksuele relatie zou hebben. Die opmerking moest Rouvoet snel daarna weer terugnemen, omdat het officiële partijstandpunt daar formeel wel ruimte voor laat. In de evaluatie van die verkiezingen is door een partijcommissie vastgesteld dat deze controverse de partij electoraal geschaad heeft. Daarna is het echter stil gebleven in de partij.
COC Nederland roept de ChristenUnie daarom op de kritiek op het huidige homo-standpunt uit eigen kring van Monique Heger op te pakken.
‘In het interview met het Nederlands Dagblad maakt Monique Heger duidelijk dat zij zich als openlijk lesbisch partijlid in de CU buitengesloten voelt’, stelt voorzitter Vera Bergkamp van COC Nederland vast. ‘Ze roept daarom op het debat verder te voeren om tot een helder partijstandpunt te komen over homoseksualiteit en de positie van openlijk homoseksuele partijleden. Die oproep steunen wij van harte’.
Overstappen naar een andere partij is voor Heger geen optie. ‘De ChristenUnie past in alles bij mij’, zegt ze onomwonden. Het CDA is voor haar namelijk te veel een ‘bestuurderspartij’ en GroenLinks is ‘ook geen optie omdat die partij religie zoveel mogelijk uit het publieke domein wil verdringen’, terwijl Heger juist God in haar politieke besluitvorming wil betrekken.
Daarom blijft Heger lid van de CU en blijft ze proberen om op een kandidatenlijst te komen. ‘Mijn volgende kans is in 2013 bij de gemeenteraadsverkiezingen’. Dat doet ze, omdat ze bestuurlijk werk heerlijk vindt en als haar roeping beschouwd, omdat ze iets wil bereiken met de talenten die ze heeft gekregen. En omdat ze veel partijleden ontmoet die haar aanmordigen het te blijven proberen. ‘De ChristenUnie heeft net als de EO een voortrekkersrol in Nederland’. ‘Waarom kan er dan geen plek zijn voor homo-christenen? Het doel van lange kieslijsten is juist om de diversiteit aan te tonen’.
In het grote interview in het Nederlands Dagblad gaat Monique Heger verder uitgebreid in op de betekenis die haar relatie voor haar heeft, haar visie op huwelijk en partnerregistratie, de reacties in haar kerk op haar lesbische relatie en haar visie op bijbel en homoseksualiteit.
Zie ook:
De Pers: Christelijke homo’s begrijpen standpunt CU
Zie voor meer informatie het dossier ChristenUnie.
