Arjan Plaisier, scriba van de Protestantse Kerk in Nederland (PKN), heeft de ‘plank misgeslagen’ door in een column ruimte te vragen voor weigerambtenaren: trouwambtenaren die geen paren van gelijk geslacht willen trouwen. Dat stelt het Landelijk KoördinatiePunt groepen kerk en homoseksualiteit (LKP), een koepelorganisatie van christelijke LHBT-organisaties.
Op 21 november jl. vroeg Plaisier zich in de column Weigerambtenaar op de PKN-site af hoeveel ruimte en respect er is voor weigerambtenaren.
Plaisier keert zich niet tegen het huwelijk van een paar van gelijk geslacht, maar meent dat we begrip moeten hebben voor mensen met gewetensbezwaren. Die weigerambtenaren doen volgens hem geen kwaad en er is ook geen praktisch probleem. Daarom vindt Plaisier het ‘bedenkelijk’ dat de meerderheid in de Tweede Kamer die geen ruimte wil geven aan weigerambtenaren haar moraal dwingend oplegd aan een minderheid met afwijkende opvattingen.
_Een ambtenaar in toga kan niet zijn persoonlijke mening laten prevaleren boven de wet. Dan wordt het een rommeltje. Burgers hebben in hun contact met de overheid niet van doen met privémeningen maar met een ambtenaar van de burgerlijke stand die de wetten van het land uitvoert._
_De vraag is: geven wij ambtenaren de ruimte om voor sommige zaken niet hun toga aan te trekken. Hebben we de rek om respect te hebben voor ambtenaren die moeite hebben met het huwelijk van homo’s en om die reden verzoeken in voorkomende gevallen niet op te hoeven treden?_
_Praktisch is er geen enkel probleem. Er zijn ambtenaren genoeg die wel beschikbaar zijn. De Tweede Kamer heeft echter besloten die ruimte niet te geven. Wet is wet en regel is regel. Er is geen ruimte voor enig voorbehoud. Slikken of stikken dus. ‘Want’, zo wordt erbij gezegd, ‘dan kan straks iedereen wel een voorbehoud ten opzichte van alles en nog wat gaan maken’._
_Ik vind het zeer bedenkelijk dat er op deze manier wordt omgegaan met gewetensbezwaarden, afgezien van de vraag hoe wij zelf in deze kwestie denken. Zo werkt democratie dus. De helft plus één jaagt gemotiveerde mensen, die geen enkel probleem veroorzaken, het gemeentehuis uit. Een land dat zich beroemt op haar tolerantie begint intolerante trekken te vertonen. Moraal wordt dwang. Dat is beklemmend._
Het LKP betreurt deze uitspraken: ‘Had de scriba zijn gewetensbezwaarde broeders en zusters in dienst van de overheid er niet beter op kunnen wijzen dat het op z’n zachtst gezegd niet zo netjes is gebruik te maken van een publieke taak om een particulier standpunt te ventileren?’ Het LKP heeft respect voor mensen die moeite hebben met homoseksualiteit om hun geloof’, maar zij vindt het ook belangrijk dat de overheid ‘voor iedereen betrouwbaar is’.
Het LKP roept weigerambtenaren daarom op hun publieke taak niet te misbruiken om hun particuliere standpunt te ventileren.
‘Daar zijn andere podia voor, in de allereerste plaats de kerk zelf, waar ook lesbische vrouwen en homoseksuele mannen zijn, die graag met gewetensbezwaarde mensen van gedachten willen wisselen over wat hen beweegt’.
Volgens de LKP had het de PKN-scriba ‘gesierd als hij de bewuste ambtenaren ertoe had opgeroepen te participeren in dit gesprek en hen niet te bevestigen in hun zelfgekozen slachtofferrol’.
Verder zou het LKP zou echter ook graag eens zien dat de PKN-scriba zich openlijk druk maakt over een christelijk schoolbestuur dat zijn homoseksuele docent schorst en dus uitsluit van ieder gesprek. Of dat hij zijn afkeuring uitspreekt over de openlijke homofobie van een zusterkerk als de Presbyterian Church of Ghana die ook in Nederland actief is.
‘Nog mooier zou het zijn als de PKN een voorbeeld zou stellen en zich zou committeren aan de Algemene Wet Gelijke Behandeling, ook in eigen kring. Misschien heeft de scriba dan echt enig recht van spreken als het over het uitsluiten van mensen gaat’.
Zie voor meer informatie ons dossier Homohuwelijk.
