In zijn nieuwste boek ‘De Schaduw van de Kroon’ bundelt royalty watcher Van Den Berghe sappige schandalen rond het Belgische Koninklijk Huis. Koning Boudewijn springt er uit vanwege zijn deugdzaamheid én homofobische optreden.
Van Den Berghe waarschuwt in zijn voorwoord dat hij ‘bewust de kruiperige toonzetting heeft vermeden die de meeste publicaties over gekroonde hoofden ongenietbaar maken’.
Dat is niet overdreven. Soms heeft zijn boek veel weg van licht humoristisch bedoeld scheldproza. Zo typeert hij kroonprins Filip als ‘een uit de groeve opgestane zombie’ en laat hij weten dat de Belgische politiek daarom met angst en beven de dag afwacht dat de huidige koning Albert II (‘die de luiheid tot deugd heeft verheven’) vanwege ouderdom of ziekte zal moeten aftreden of komt te overlijden.
Van den Berghe besteedt veel aandacht aan de buitenechtelijke relaties van de Belgische koningen. Koploper daarbij is koning Leopold III – volgens de schrijver H.G. Wells een ‘gekroonde fascist die zo snel mogelijk aan een touw moest bengelen’. Zover kwam het niet, maar vanwege zijn collaborerende houding tot de nazi-bezetters van zijn land, werd hij na de Tweede Wereldoorlog wel gedwongen tot aftreden.
Zijn zoon koning Boudewijn valt in dit rijtje wat uit de band vanwege zijn deugdzaamheid. ‘Die raakte door de vele liefdesavonturen van zijn vader zo getraumatiseerd, dat hij zijn leven lang een grondige, haast pathologishe afkeer van onwettige verhoudingen heeft gekregen’, stelt Van Den Berghe.
‘Boudewijn evolueerde van een schuchtere prins in een religieus bevlogen koninklijke dwarsligger met opportunistische trekjes. Samen met zijn echtgenote Fabiola zwaar onder de invloed van de diepchristelijke Charismatische Beweging. De ‘bidsprinkhanen aan het hof’, volgens vader Leopold.
Van Den Berghe: ‘Koningin Fabiola, veranderde van cardioloog toen ze hoorde dat die aan het scheiden was. Boudewijn bedankte zijn trouwe woordvoerder voor bewezen diensten toen die opbiechtte dat hij homo was en weigerde een staatssecretaris te benoemen zolang ze met haar vriend samenwoonde.
Een constitutionle crisis rond een abortuswet kon maar nauwelijks vermeden worden. Boudewijn trad één dag af om te voorkomem dat hij gedwongen zou zijn de wet met zijn handtekening te moeten bekrachtigen.
‘Zijn schielijke dood heeft wellicht de uitbarsting van een zwaar conflict met de politieke wereld voorkomen’, meent Van Den Berghe. Want het huidige Belgische paarse kabinet heeft inmiddels heel wat wetten, waaronder de openstelling van het huwelijk voor paren van gelijk geslacht, gemaakt. Een koning kan natuurlijk niet om de haverklap aftreden en weer terugkeren…
