Stichting Christho is de nieuwste loot aan de stam van christelijke groeperingen die zich inzetten voor de belangen van homo’s in de kerk.
Volgens initiatiefnemer Arend van Hal uit Ede voegt de landelijke stichting wel degelijk iets toe. ‘We zeggen namelijk niet hoe het moet’.
Arend van Hal (29) wil zich onderscheiden van andere christelijke homoclubs zoals RefoAnders en het CHJC. Hij vindt ze óf te zeer verbonden aan een bepaalde kerkelijke groepering, óf ze dragen een te afgerond standpunt uit over de relatie tussen homo- en christen-zijn. Vandaar dat hij onlangs de stichting Christho heeft opgericht.
Verschillende wegen
‘Iedere christen-homo mag zelf in z’n leven samen met God zoeken hoe z’n geloof praktisch invulling krijgt’, licht de stichtingsvoorzitter toe, die de Bijbel als uitgangspunt ziet voor elk gesprek en in elke discussie. De kerkelijke achtergrond van mensen – hetero of homo – die zich bij zijn stichting willen aansluiten mag wat hem betreft zo breed mogelijk zijn. In zijn achterban zitten ze volgens eigen zeggen allemaal: van katholiek tot protestant, van trouwe kerkgangers tot mensen die de kerk af en toe bezoeken.
De Bijbel als uitgangspunt ‘klinkt mooi en vroom’, beseft Van Hal. Maar net zoals de kerken die dat beweren in de praktijk verschillende wegen gaan, zo wil ook stichting Christho zich niet vastpinnen op een bepaalde visie. Bijvoorbeeld of een homoseksuele relatie mag, ja dan nee. Het eigene van zijn club is dat het geen standpunt wil innemen. Niemand heeft volgens hem de waarheid in pacht dan God alleen.
Geen rechtbank
Dus: elkaar niets opleggen (‘we zijn geen rechtbank’) en zeker geen pleidooi houden wat Gods wil is in jou leven. Dat zou van hoogmoed getuigen, vindt Van Hal. Iedereen moet dat persoonlijk uitmaken.
Het stichtingsbestuur heeft dan ook onderling afgesproken dat er geen officiële standpunten vanuit de stichting worden uitgedragen over wat wel en niet mag. ‘Ieders standpunt wordt gerespecteerd’, benadrukt Van Hal.
Niet een ‘sturende’ maar een ‘begeleidende’ rol staat de stichting voor ogen. Christho wil mensen die christen én homo zijn met elkaar in contact te brengen zodat zij elkaar tot steun en bemoediging kunnen zijn.
Christho wil verder een informatieve rol vervullen binnen kerk en samenleving door het aanbieden van informatieavonden om Kerkelijke Gemeenten op weg te helpen om de dialoog omtrent het onderwerp ‘christen én homo zijn’ op gang te brengen. ‘Hierin staat de dialoog omtrent dit onderwerp centraal en niet de discussie of één en ander wel of niet kan of mag’.
Maar er wordt door de stichting geen verandering van geaardheid gepredikt. Evenmin wordt een therapie aangeboden, ‘al zullen we niemand ervan weerhouden die elders te volgen’. De stichting biedt liever de mogelijkheid ‘om op adem te komen’. ‘We willen samen zoeken en delen’, heet het.
Binnen het uit drie leden bestaande bestuur ligt de visie op homoseksualiteit gevarieerd. Zo is Van Hal zelf vorig jaar augustus getrouwd met een man, maar zijn twee medebestuursleden – beiden hetero – ‘hebben daar persoonlijk nog geen sluitende visie over’.
Eenheid in verscheidenheid
Gea Zijlstra van het LKP, het Landelijke KoördinatiePunt groepen kerk en homoseksualiteit, zou de nieuwe stichting geen verdergaande versnippering van de homobelangen willen noemen. De koepel van ruim twintig homobelangengroepen heeft geen moeite met een club die een nieuw standpunt vertegenwoordigt. Tegelijk voert ze aan dat de achterban van het CJHC óók heel breed-kerkelijk is.
Dat er geen clubs zijn zonder standpuntbepaling, spreekt ze ook tegen. Zijlstra noemt de van oorsprong vrijgemaakt-gereformeerde werkgroep Contrario. Deze doet net zo min als Christho bindende uitspraken. Volgens ContrariO ligt de verantwoordelijkheid wat leefstijl, gedachten en uitspraken betreft bij de individuele leden. Maar de combinatie van ‘breed-kerkelijk’ en het niet voorschrijven van een standpunt, lijkt haar vrij uniek.
‘Het is een eenheid in verscheidenheid’, vat Gea Zijlstra alle groepen samen. ‘Die verschillen liggen er nu eenmaal’, zegt ze berustend en daarom is streven naar organisatorische eenheid niet haar doel. ‘Maar laten we wel met elkaar in contact blijven en niet volstrekt gescheiden van elkaar optrekken’, zegt Zijlstra. Van Hal sluit zich daarbij aan.
Als actueel voorbeeld van samenwerking noemt Zijlstra die tussen LKP, CHJC en ContrariO voor wat betreft het aantrekken van projectwerker Marco Derks voor twee dagen in de week. Dit dankzij een subsidie van minister Plasterk. ‘Maar anderzijds doen wij als LKP weer dingen die andere groepen te ver vinden gaan. Denk aan ons recente meevaren in de Canal Parade in Amsterdam’.
Zie voor meer informatie:
– de Christho-website
– het Christho-introductiefilmpje
