De Kerncijfers 2008 – het jaaroverzicht van Art.1, de koepelorganisaties van de anti-discriminatiebureau’s (ADB) – tonen een lichte daling in het aantal meldingen van discriminatie op grond van seksuele gerichtheid. Maar in vergelijking met de meeste andere discriminatiegronden zijn de feiten wel ernstiger.
In 2008 kregen de anti-discriminatiebureau’s (ADB) 4.808 meldingen. 561 meer dan een jaar eerder. Art.1 veronderstelt dat die stijging ten dele te maken heeft met de vestiging van een aantal nieuwe meldpunten die de toegankelijkheid van het melden in sommige gebieden heeft vergroot.
Het aantal van 4808 discriminatieklachten is volgens Art.1 nog maar het topje van de ijsberg. Lang niet iedereen die geconfronteerd wordt met discriminatie dient een klacht in bij een meldpunt of ADB. Mensen willen bijvoorbeeld hun negatieve ervaring het liefst meteen vergeten, zijn te zelfbewust om zich als ‘slachtoffer’ te melden, hebben het idee dat melden niet helpt of zijn niet op de hoogte van de meldingsmogelijkheden.
Seksuele gerichtheid
Alleen het aantal klachten over discriminatie op grond van seksuele gerichtheid is licht gedaald. De stijging van de afgelopen jaren is nu gestabiliseerd: 236 klachten dit jaar ten opzichte van de 257 van vorig jaar. Zo’n vijf procent (4,9) van de klachten heeft te maken met discriminatie op grond van seksuele gerichtheid.
Een mogelijke verklaring voor de lichte daling in vergelijking met 2007 kan zijn dat er in dat jaar in de media veel aandacht besteed is aan homovijandigheid. Dat kan mensen aangespoort hebben om een klacht in te dienen – een effect dat inmiddels wat uitgewerkt is.
Verreweg de meeste klachten worden gemeld in Amsterdam (53), op ruime afstand gevolgd door meldingen in de Rotterdam, Den Haag, Utrecht, Kennemerland (rond Haarlem) en Den Bosch.
Klachten wel ernstiger
De aard van de klachten op grond van seksuele gerichtheid zijn wel ernstiger in vergelijking met de meester andere discriminatiegronden. In tweederde van de meldingen gaat het om vijandige bejegening, in 13 procent van de gevallen om geweld en 10 procent van de meldingen betreft bedreiging. Alleen op grond van antisemitisme zijn de klachten over gewelddadige bejegening en geweld nog ernstiger.
De klachten spelen zich voornamelijk af in de openbare ruimte (50 klachten) en in de eigen buurt/wijk (68 klachten).
Vooral het aantal klachten over discriminatie in de eigen buurt/wijk is hoog te noemen. Tien procent van het totaal aantal klachten over discriminatie in de eigen buurt/wijk is vanwege discriminatie op grond van seksuele gerichtheid.
Art.1 constateert ‘dat er op dit terrein verhoudingsgewijs veel ervaringen met homodiscriminatie zijn’, maar kan niet aangeven wat daar de reden voor is.
Postercampagne
Begin 2010 start Art.1 een posteractie met het beeldmateriaal van de campagne die het ministerie van Binnenlandse Zaken in 2009 voerde om de meldingsbereidheid te vergroten.
Mensen worden dan opgeroepen om de poster te downloaden en op te hangen, om zo een statement tegen discriminatie te maken.
De commercial van de campagne is genomineerd voor een Gouden Loeki. Vrijdag a.s. wordt bekend gemaakt wie de winnaar is.
voorbeeldklachten en landelijk registratiesysteem
De Kerncijfers beschrijven dit jaar voor het eerst een aantal voorbeeldklachten, zoals van een man die op zijn werk wordt gepest vanwege zijn homoseksualiteit en een vrouw die wordt mishandeld vanwege haar Surinaamse afkomst.
Ook zijn de Kerncijfers voor het eerst samengesteld op basis van de registratie van klachten in het nieuwe landelijke klachtenregistratiesysteem van Art.1.
Dit systeem is op 1 januari 2008 in gebruik genomen.
Zie Kerncijfers 2008.
Zie verder ons dossier Veiligheid en discriminatie.
