Christelijke partijen beroepen zich ten onrechte op godsdienstvrijheid om homo’s te discrimineren. Dat schaadt ook het imago van het christendom.
Dat zegt Tom Mikkers, algemeen secretaris van de Remonstrantse Broederschap, vandaag in een opinieartikel in dagblad _Trouw_.
SGP-jongeren vinden het jammer dat er geen rechtszaak komt over belediging van christenen. Schokkend was hoe ze onder de kop ‘Homo’s mag je niet kwetsen, christenen wel?’ (Trouw, Podium_, 22 april) in hun argumentatie homoseksuelen en christenen op één lijn stellen. Homoseksualiteit is geen religieuze overtuiging waar je voor kunt kiezen. Het is een onomkeerbare geaardheid en hoort in het rijtje huidskleur, kleur van de ogen of lengte van het lichaam.
De SGP-jongeren zijn niet de enigen die zo spreken over homoseksualiteit. Toen de Commissie Gelijke Behandeling onlangs oordeelde dat alle trouwambtenaren ook homohuwelijken moeten sluiten, vonden de christelijke partijen CDA en ChristenUnie het in hun reactie ook hier weer nodig – verhullende – kritiek te leveren op het gegeven dat homo’s in Nederland met elkaar kunnen trouwen.
Gode zij dank dat de Commissie Gelijke Behandeling de uitspraak heeft gedaan dat ‘weigerambtenaren’ beter van het huwelijkstoneel kunnen verdwijnen. Het huwelijk is in Nederland een zaak van twee mensen. En aangezien er daarbij niet gediscrimineerd mag worden, kennen we geen moslimhuwelijk, geen negerhuwelijk en dus ook geen ‘homohuwelijk’.
Het is buitengewoon kwalijk dat de overheid in de communicatie over de huwelijkse wetgeving een andere boodschap afgeeft. Door in de media steeds maar weer te spreken over het ‘homohuwelijk’ wordt de schijn gewekt dat een huwelijk tussen twee homoseksuele mannen of vrouwen van een andere orde is dan alle andere huwelijken. Zo wordt een ’talig’ kader gecreëerd waar diegenen die homoseksualiteit veroordelen op terug kunnen vallen.
Als de overheid de openstelling van het huwelijk met verve wil verdedigen, zou zij allereerst het woord ‘homohuwelijk’ taboe moeten verklaren. Hierin moet zij ook de samenleving opvoeden. De manier waarop de christelijke partijen de ‘weigerambtenaren’ verdedigen, helpt daar niet bij. Eerder begeven die partijen zich op een hellend vlak.
Zo lijkt het bijna of homoseksualiteit en christendom onverenigbaar zijn. CDA en ChristenUnie houden dat in stand door ‘het geweten’ op te voeren als vergoelijking voor ambtenaren die huwelijken weigeren.
Gelovigen beroepen zich tegenwoordig met regelmaat op gewetensvrijheid en godsdienstvrijheid en ze willen ook niet gekwetst worden. Opmerkelijk, want godsdienstvrijheid begon in de 16de eeuw als reactie op religieus geweld. Godsdienstvrijheid was bedoeld om ruimte te geven voor relativering en religiekritiek. Behoudende christenen waren destijds tegen verruiming van godsdienstvrijheid.
Het kan verkeren. Anno 2008 zijn behoudende religieuze groepen juist pleitbezorger geworden van gewetens- en godsdienstvrijheid. Met een beroep op dat geweten willen christelijke ‘weigerambtenaren’ hun functie inzetten om een moreel oordeel te vellen over anderen. En met een beroep op de vrijheid van godsdienst moeten er rechtszaken komen tegen mensen (popster Madonna) die in hun religiekritiek zouden zijn doorgeschoten. De religieuze veroordeling is terug van weggeweest.
Natuurlijk plakt de regering een pleister op de wonde door te garanderen dat homo’s kunnen trouwen Maar het blijft een ernstige zaak dat christelijke partijen niet gevoelig zijn voor het argument dat homoseksuelen als kwetsbare minderheid bescherming verdienen van de overheid. Het is ook schadelijk voor het imago van het christendom.
Mijn kerk, de kleine, vrijzinnig ‘Remonstrantse Broederschap’ haalde eind jaren tachtig de voorpagina van de _New York Times door als eerste christelijke kerk ter wereld het huwelijk open te stellen voor paren van hetzelfde geslacht. Dit is natuurlijk oud nieuws, maar het lijkt mij toch relevant om het nog eens in herinnering te roepen, nu christelijke partijen zozeer het beeld scheppen dat christendom, gekwetst worden, heteroseksualiteit, vrijheid van godsdienst en geweten en weigerambtenaren bij elkaar horen.
CDA, ChristenUnie en de SGP-jongeren verdraaien zo niet alleen de geschiedenis achter de vrijheid van godsdienst. Ze verkwanselen ook de evangelische oproep om op te komen voor al diegenen die Jezus de minste van zijn broeders en zusters noemde.
Aldus Tom Mikkers, sinds 1 maart jl. algemeen secretaris van de Remonstrantse Broederschap, in Trouw. De Remonstrantse Broederschap is een in 1619 opgericht vrijzinnig protestants kerkgenootschap met zo’n 6000 leden verspreid over 46 gemeenten in Nederland en één in Duitsland.
