Naar nu bekend is geworden is de dichter-schrijver Willem Bijsterbosch afgelopen maandag dood aangetroffen in zijn Haagse woning – hij is daar waarschijnlijk rond 15 januari overleden. Hij zal vandaag in alle stilte gecremeerd worden.
Willem Bijsterbosch publiceerde tussen 1981 en 1997 acht voornamelijk korte romans.
Willem Bijsterbosch schreef een klein oeuvre voor literaire fijnproevers. Zijn opmerkelijke romans kregen goede kritieken, maar een groot publiek wist hij daar niet mee te bereiken.
Bijsterbosch debuteerde in 1981 met Motief onbekend_. Het jaar daarvoor was hem de aanmoedigingsprijs van het Haagse literaire tijdschrif RAMP voor schrijvers die nog niet in boekvorm hadden gepubliceerd toegekend.
Daarna verschenen er nog zeven korte romans, waaronder Alarmfase Een (1983), Handlangers (1985), Van Een Knecht (1987) en _Ketser de Neger (1990). In 1997 verscheen zijn laatste roman _Van de Wachters_.
Veel van zijn werken hadden het landgoed Wordragen in Brabant als centraal thema. Daaromheen creeërde hij een barokke wereld vól homo-karakters met verhaallijnen die deels ook in een stad afspeelden die aan Den Bosch deed denken.
De laatste jaren schreef Bijsterbosch misschien nog wel, maar publiceren wilde hij waarschijnlijk niet meer. In de jaren negentig ging hij in de verpleging werken, maar de druk en de omgeving grepen hem te zeer aan. Het heeft hem, bijna letterlijk, gesloopt.
Jarenlang was Bijsterbosch iedere dondardag een opvallende verschijning op de boekenmarkt in Den Haag. Hij assisteerde boekhandelaren, nam hun kraam waar wanneer er iemand even weg was en probeerde op even enthousiaste als eigenzinnige wijze boeken aan de man te brengen. De laatste jaren zag hij er doorleefd uit, maar hij maakte altijd een vrolijke en vrije indruk.
Op maandag 25 januari wordt Willem Bijsterbosch (1955-2010)gecremeerd, om negen uur ’s ochtends op begraafplaats Nieuw Eykenduynen in Den Haag. Op kosten van de gemeente, want op het laatst had Willem niets meer, alleen een bed, een tafel en een stoel en ook zijn familie wilde niets meer van hem weten. Zijn boeken had hij allang weggedaan, zijn typemachine en zijn bureau pas onlangs. Schrijven kon hij toch niet meer, meende hij.
