De Europese Unie en haar lidstaten slagen er niet in om burgers voldoende te beschermen tegen discriminatie en geweld en ze doen te weinig inspanningen om hate crimes tegen LHBT’s aan te pakken. Tot die conclusie komt Amnesty International in een nieuw rapport dat de mensenrechtenorganisatie in Brussel heeft gepresenteerd.
Het rapport Because of who I am: Homophobia, transphobia and hate crime in Europe hekelt de hiaten in de wetgeving van EU-lidstaten. Verscheidene daarvan beschikken niet over een juridisch kader waarin hate crimes op grond van seksuele gerichtheid en genderidentiteit worden erkend.
“Dit is onaanvaardbaar, want in het internationaal recht worden seksuele gerichtheid en genderidentiteit wel degelijk erkend als mogelijk motief van discriminatie”, zegt Marco Perolini, die zich voor Amnesty International verdiept in discriminatie in Europa en Centraal-Azië. De briefing wijst ook op de gebrekkige Eu-standaarden om homo/transfobie te bestrijden.
Amnesty International benadrukt dat hate crimes verschillen van andere misdrijven, omdat ze berusten op discriminatie, en daardoor ernstige en langdurige invloed op slachtoffers kunnen hebben. “Ze moeten dan ook als dusdanig worden erkend en geregistreerd. In verscheidene EU-lidstaten blijkt de wetgeving rond hate crimes echter ontoereikend.”
Bulgarije, Tsjechië, Duitsland, Italië en Letland worden door Amnesty in dit rapport met name berispt. In die landen is het niet mogelijk om hate crimes die worden gepleegd omwille van de (vermeende) seksuele gerichtheid van het slachtoffer als zodanig te laten erkennen. In landen als Kroatië en Griekenland is de juridische erkenning er wel, maar wordt de wet in de praktijk niet toegepast. Daardoor worden homo/transfobe motieven van misdrijven niet geregistreerd of nader onderzocht.
Amnesty International vraagt dat hate crimes op grond van homo/transfobie in de Europese wetgeving worden opgenomen. “De EU en haar lidstaten moeten de nodige maatregelen nemen om discriminatie te bestrijden. Vandaag bestaat er een dubbele standaard die de indruk geeft dat sommige vormen van geweldpleging minder aandacht en bescherming verdienen dan andere. Zoiets is ontoelaatbaar binnen de Europese Unie, waar men prat gaat op gelijkheid en inclusie”, besluit Perolini.
[Bron/Illustraties: Amnesty International]
