De brede anti-discriminatierichtlijn, ook op grond van seksuele gerichtheid, die de Europese Commissie komende week wil presenteren, biedt volgens Europarlementsleden aan EU-lidstaten te veel ruimte om onder de regels uit te komen en geeft homo-discriminatie in het onderwijs zelfs vrij spel.
Onder zware druk van het Europees Parlement besloot de Europese Commissie onlangs toch een uitgebreide anti-discriminatierichtlijn op tafel te leggen die ook bescherming zou bieden aan homoseksuelen.
Aanvankelijk wilde de Europese Commissie de richtlijn alleen voor op grond van handicap laten gelden, omdat landen als Polen en Duitsland bezwaar hadden tegen een algemene richtlijn die discriminatie op grond van leeftijd, religie, seksuele oriëntatie en handicap zou verbieden.
Uit de tekst van de ontwerprichtlijn, waarover de Europese Commissie volgende week nog moet beslissen, blijkt dat de richtlijn uitdrukkelijk geen betrekking heeft op ‘de inhoud en de organisatie van het onderwijs’. Die zaken blijven onder de exclusieve competentie van de lidstaten vallen. Ook voor religieuze organisaties wordt een uitzondering gemaakt.
Volgens D66-Europarlementslid Sophie in ’t Veld ontstaat door die ‘vaag geformuleerde’ uitzonderingen de mogelijkheid dat scholen bijvoorbeeld om religieuze redenen homoseksuele leerlingen weigeren toe te laten. Ook GroenLinks-Europarlementslid Kathalijne Buitenweg maakt zich zorgen over die mogelijkheid.
‘Misschien is dat onbedoeld, maar we moeten daar zeker nog eens naar kijken, zodat we die gaten kunnen dichten’, zegt Buitenweg.
Volgens In ’t Veld is de tekst van de richtlijn duidelijk verwaterd om te proberen ‘landen met religieuze problemen binnen boord te houden’. ‘Het gaat veel te ver als scholen de mogelijkheid krijgen homo’s te weren. Daarmee zouden zij feitelijk het recht krijgen wettelijk te discrimineren’, vindt In ’t Veld.
De D66-afgevaardigde heeft ook bezwaar tegen de bepaling dat het familierecht uitdrukkelijk buiten de richtlijn valt. Dat betekent dat de EU-landen zelf mogen bepalen of zij huwelijken van paren van gelijk geslacht toestaan of erkennen en homo’s het recht geven kinderen te adopteren.
Buitenweg heeft daar minder moeite mee. ‘Dat zijn zaken die nu eenmaal onder de nationale competentie vallen. Ik vind het prima dat niet ieder land het ‘homohuwelijk’ hoeft in te voeren’, zegt zij. Maar Buitenweg vindt wel dat het erfrecht voor partners die een samenlevingscontract hebben moet worden gegarandeerd.
Volgens een medewerker van de Europese Commissie is het inderdaad niet meer dan normaal dat het familierecht erbuiten wordt gelaten.
‘Dat is nu echt iets waarvan de lidstaten vinden dat Brussel zich er niet mee moet bemoeien. Sommige landen willen absoluut voorkomen dat ze via de richtlijn gedwongen zullen worden het ‘homohuwelijk’ te erkennen. Nederland wil ook niet dat Brussel met zijn handen aan het euthanasiebeleid komt’.
Hij voorspelt dat het nog een zwaar karwei zal worden de richtlijn erdoorheen te krijgen bij alle EU-landen. Zelfs in deze vorm.
