Minister Verdonk heeft laten weten dat de asielverzoeken van homoseksuele Iraniërs individueel en zorgvuldig onderzocht zullen worden. Van het zomaar terugsturen van deze asielzoekers is dus geen sprake, zei de minister tijdens een roze kroegentocht met haar partij in het kader van de gemeenteraadsverkiezingen.
Bezweringsformule
‘De uitspraken van de minister zijn niet nieuw – dat stond ook al in de brief waarin ze haar besluit aan de Tweede Kamer meldt. En het is een open deur als het gaat om normaal asielbeleid. De uitspraken zijn eerder verontrustend, omdat de minister het verzet tegen haar besluit daarmee lijkt te willen indammen. Het is een bezweringsformule om ons zand in de ogen te gooien, terwijl haar besluit het moratorium op het terugsturen van homoseksuele Iraanse asielzoekers in te trekken zo slecht onderbouwd wordt in het nieuwe ambtbericht, dat er alle reden voor zorg daarover en verzet daartegen is’, zegt Frank van Dalen, voorzitter van COC Nederland, in reactie op de uitspraken van de minister.
Niet totaal onmogelijk?
‘Wat ons verontrust is dat die ‘zorgvuldige’ individuele toetsing van asielverzoeken van Iraanse homoseksuelen door de immigratiedienst getoetst zullen worden op basis van het nieuwe ambtsbericht. En daarin staat dat in Iran homoseksuelen niet louter vanwege hun homoseksualiteit geëxecuteerd of vervolgd worden – dat zou, als je het Iraanse regime op z’n woord geloofd, enkel gebeuren als er ook nog andere zware delicten gepleegd zijn. En dus is er geen reden iemand louter en alleen vanwege homoseksualiteit asiel te verlenen.
In dat ambtsbericht staat ook dat het niet totaal onmogelijk is om als homoseksueel in Iran te leven – maar wat mag dat betekenen? Dat je in Iran veilig kunt leven als je maar niet al te openlijk voor je homoseksualiteit uitkomt? Of je dat wel of niet moet doen, dat is een vraag die homoseksuelen zich overal in de wereld stellen, ook in Nederland als je ergens nieuw gaat werken of zo.
Maar in Iran gaat het echt om iets meer. Daar moet je absoluut zien te voorkomen dat je familie, je vrienden, je buren en vooral het regime er achterkomt dat je homoseksueel bent. Want als dat gebeurt, loop je gevaar je baan te verliezen, maatschappelijk uitgestoten te worden, gearresteerd, gemarteld en uiteindelijk zelfs geëxecuteerd te worden’, zo laat de COC-voorzitter weten. ‘De bewijzen en aanwijzingen daarvoor zijn overstelpend – en dat uit een land waar er zorgvuldig voor gewaakt wordt dat zoveel mogelijk voor de buitenwereld verborgen te houden en er ook niet voor terugdeinsd om met valse informatie de wereld op het verkeerde been te zetten’.
Ongeloofwaardig
‘Nederland is gebonden aan tal van internationale verdragen die het verbieden om mensen terug te sturen naar landen waar ze direct gevaar lopen gemarteld te worden of erger: de doodstraf kunnen krijgen’, zegt Van Dalen.
‘Met het naïeve geloof in de verklaringen van het Iraanse regime maakt Nederland zich als internationaal voortrekker van homo/lesbische emancipatie volstrekt belachelijk en ongeloofwaardig’.
Eerlijke kans?
‘Het beeld in het ambtsbericht klopt gewoon niet – en dat blijkt ook uit de protesten daartegen van internationale mensenrechtenorganisaties, zoals Human Rights Watch. Die worden nota bene in dit ambtsbericht aangehaald als een organisatie die hun visie zou steunen – maar het tegendeel is het geval. In het ambtsbericht wordt het voordeel van de twijfel gegeven aan het Iraanse regime – dat ambtsbericht is daarmee al niet zorgvuldig. Welke eerlijke kans maakt een individuele asielzoeker dan nog op een zorgvuldige beoordeling?’, stelt de Van Dalen met verontwaardig vast.
Huiswerk overmaken!
‘Daarom moet dit ambtsbericht van tafel – het ministerie van Buitenlandse Zaken moet dit huiswerk overmaken. En tot die tijd mogen Iraanse homoseksuele asielzoekers niet teruggestuurd worden naar hun land van herkomst’, concludeert COC-voorzitter Van Dalen.
Zie voor
meer informatie
het dossier Stop executies Iran met daarin ook de brief van minister Verdonk aan de Tweede Kamer en het ambtsbericht van het ministerie van Buitenlandse Zaken waarop zij haar besluit om homoseksuele asielzoekers weer terug te sturen naar Iran baseert.
