Dat zegt aftredend voorzitter Peter Blokhuis van de ChristenUnie afgelopen weekend in een groot interview in het _Nederlands Dagblad_. Hij vindt dat de afwijzing van homoseksualiteit in zijn partij dikwijls op een manier geuit wordt die ‘niet christelijk’ is, omdat die homoseksuelen ‘raakt en beschadigt’. Daar zit volgens Blokhuis ‘iets heidens in die discussie, want het is niet christelijk om het zó in de taboesfeer te houden’. Blokhuis vindt dat ook ‘geen Bijbelse houding’, want ‘binnen de ChristenUnie moeten we iedereen serieus nemen’.
De discussie over homoseksualiteit – en dan vooral de vraag of een CU-lid met een homorelatie ‘geloofwaardig is als CU-volksvertegenwoordiger’ – heeft de ChristenUnie de laatste jaren flink beziggehouden. Er moest zelfs een commissie onder leiding van partijprominent Jacob Cnossen aan te pas komen om een Salomonsoordeel te vellen in de hoop het interne partijdebat te beslechten.
Vraag is of dat geholpen heeft. Blokhuis erkent dat dit een probleem is, want nog altijd is het partijstandpunt – zeker voor de ‘buitenwereld’ – lastig uit te leggen en dat gaat volgens Blokhuis ook niet veranderen. Desondanks houdt Blokhuis wel vast aan de lijn van de commissie-Cnossen dat selectiecommissies bepalen of iemand geloofwaardig is als ChristenUnie-volksvertegenwoordiger.
Voor Blokhuis staat altijd voorop dat ‘homoseksuele mensen er gewoon bij horen’ en dat ze ‘zich veilig moeten voelen’ in de ChristenUnie. Daarom hebben de partijbijeenkomsten die over het rapport van de commissie-Cnossen gehouden zijn Blokhuis regelmatig een vervelend gevoel bezorgt. Blokhuis is geschrokken van de vaak harde Bijbels gefundeerde afwijzing die daar naar voren kwam. Dat heeft bij hem de vraag opgeroepen of partijgenoten die zich zo uiten wel beseffen ‘dat ze met homoseksuele mensen in één samenleving zitten’. Er wordt volgens Blokhuis door ‘mensen die niet homoseksueel zijn, wel erg duidelijk geoordeeld over degenen die het wel zijn’. Dat gaat hem te ver en dat vindt hij ook geen Bijbelse houding. Dat ‘raakt en beschadigt’ en daar zit volgens Blokhuis ‘iets heidens’ in, want het is ‘niet christelijk om het zó in de taboesfeer te houden’.
Waar het debat over homoseksualiteit toe zal leiden, dat weet Blokhuis niet. Voor Blokhuis staat wel vast dat iemand die ‘omstreden’ is vanwege de omgang met zijn of haar homoseksualiteit onvoldoende draagvlak in de partij heeft en daarom niet op een CU-kandidatenlijst kan staan. Maar een partijlid die aanvaardbaar is voor zijn of haar christelijke gemeente, is volgens Blokhuis ook aanvaardbaar als volksvertegenwoordiger voor de ChristenUnie. Een strenggelovig CU-bolwerk als de Alblasserwaard zou volgens Blokhuis ook niet moeten bepalen hoe de partijgenoten in Amsterdam met deze kwestie om moeten gaan. ‘Binnen de ChristenUnie moeten we iedereen serieus nemen’.
Zie voor meer informatie ons dossier ChristenUnie.
