De ChristenUnie zat gisteren een jaar in de regering. Fractieleider Arie Slob beantwoordt vragen van het Reformatorisch Dagblad; over ‘weigerambtenaren, homoadoptie en over homoseksuelen in zijn partij.
Over homoseksualiteit zegt Slob dat hij helemaal achter de bijbelse ethiek – heb de zondaar lief, maar wijs de zonde af – staat.
Hoe kijkt u terug op het afgelopen jaar?
_Ik spreek graag met twee woorden. Ik ben dankbaar voor alles was is gebeurd, maar besef ook heel goed dat er nog veel moet gebeuren. Het is nog geen tijd voor slingers. De verhoudingen in de coalitie zijn gelukkig goed, maar het politieke debat is enorm gepolariseerd. Continu moet je op je qui-vive zijn. Bovendien is er in de samenleving veel weerstand tegen orthodoxie. We moeten op de juiste momenten de goede dingen doen. Als fractie zijn we daarin naar eer en geweten bezig. Natuurlijk, we zijn relatief klein, maar zowel in de Tweede als in de Eerste Kamer hebben CDA en PvdA de ChristenUnie nodig voor de meerderheid._
De afspraak over de gewetensbezwaarde trouwambtenaar, daar is niet veel van over, toch?
_Daar ben ik het niet mee eens. Minister Ter Horst van Binnenlandse Zaken heeft gezegd dat de kwestie van de zittende ambtenaren op lokaal niveau moet worden geregeld. Daar is niets op tegen, maar dat doet niets af aan de afspraak dat er beschermende maatregelen genomen moeten worden als daar aanleiding voor is. Als dat het geval is, zal ik de gemaakte afspraak, waar de handtekeningen van de coalitiepartners onder staan, zeker aan de orde stellen._
Waarom heeft de ChristenUnie adoptie van buitenlandse kinderen door homoparen niet geblokkeerd?
_Dat was een wetsvoorstel dat door het vorige kabinet was ingediend – de handtekening van Rouvoet staat er dus niet onder, zoals sommigen steeds opnieuw suggereren. Dit punt is niet geregeld in de coalitieonderhandelingen. Er bestond een grote meerderheid in de Kamer voor het wetsvoorstel. Alleen SGP, ChristenUnie en drie individuele CDA-Kamerleden stemden tegen._
Ziet u het rapport over de positie van praktiserende homoseksuelen in bestuurlijke functies namens de partij als een lakmoesproef?
_Het rapport gaat over meer dan dat. Het gaat over het geheel van gedragingen van mensen die de partij vertegenwoordigen. We moeten het christen-zijn niet versmallen tot een discussie over de vraag of homo’s en lesbiennes al dan niet mogen samenleven._
Is er binnen de ChristenUnie sprake van een verschuiving in het denken over homoseksualiteit? Enkele partijprominenten, zoals Tineke Huizing en Kars Veling, gaven onlangs aan dat ze geen moeite hebben met samenlevende homo’s.
_Vraag mij niet uitgebreid op dit soort vragen in te gaan als de commissie Representativiteit nog aan het werk is. Dat zou niet correct zijn. In de loop van de tijd zie je overigens wel eens dat standpunten kunnen veranderen. Denk aan het denken over apartheid bij de christelijke politieke partijen of het standpunt over het gebruik van televisie bij de SGP. Maar als het om dit onderwerp gaat, vind ik de conclusie dat de ChristenUnie opschuift te snel en te oppervlakkig._
Staat u persoonlijk in dit soort discussies op de orthodoxe lijn dat we zondaren moeten liefhebben en zonde moeten afwijzen?
_Vanuit de ethiek gezien is dat een Bijbelse wijze van spreken waar ik helemaal achtersta. In de praktijk zie je dat overigens niet altijd terug in het handelen van christenen. Het is pijnlijk om te zien hoe mensen daardoor beschadigd kunnen raken._
Dreigt de ChristenUnie niet af te glijden?
_Ik hoop dat we daarvoor bewaard blijven. De fractie vraagt geregeld in gezamenlijk gebed naar wegen die we in de concrete politieke situatie van dat moment moeten inslaan. We zoeken daarin de eer van God. We kunnen alleen staande blijven als we dicht bij de Bron leven. Wij stonden en staan voor christelijk-sociale politiek. Daar gaat ook in de toekomst geen gram vanaf. Tot nu toe hebben we de rust kunnen bewaren, ook al hebben we een volledig nieuwe fractie. Dat is een zegen van boven._
Zie voor meer informatie ons dossier ChristenUnie.
