De internationale huwelijksakte kan door Nederlandse gemeenten niet worden uitgegeven aan paren van gelijk geslacht. Internationale wetgeving maakt dat onmogelijk. De PvdA heeft hier onlangs Kamervragen over gesteld. In Binnenlands Bestuur maakt Ronald Zijlstra van de Nederlandse Vereniging Voor Burgerzaken (NVVB) duidelijk wat de problemen zijn.
De internationale huwelijksakte is een meertalig document en onder andere van belang voor de bevolkingsadministratie. Voor de betrokkenen zelf is het van belang voor pensioenrecht, erfrecht, maar ook als men bijvoorbeeld wil scheiden.
Afspraken
Ronald Zijlstra van de Nederlandse Vereniging Voor Burgerzaken (NVVB) herkent het probleem.
‘Niet alle landen accepteren het homohuwelijk. De modellen van de internationale huwelijksakte zijn internationaal afgesproken door de organisatie Commission Internationale de l’Etat Civil (CIEC). Formeel betekent dat, voor zover het homohuwelijk niet internationaal geaccepteerd is, het niet internationaal wordt erkend en dus ook in Nederland de akte niet kan worden afgegeven’.
Gevolg daarvan is dat in de internationale huwelijksakte partners van gelijk geslacht niet genoemd worden. Datzelfe geldt overigens ook voor het geregistreerd partnerschap. ‘Tot voor kort kende Nederland de flitsscheiding; ook deze wordt niet internationaal geaccepteerd’, zegt Zijlstra.
Uitweg
Zijlstra vertelt dat sommige gemeenten een uitweg hebben gevonden door het model te wijzigen, bijvoorbeeld Amsterdam.
‘Echter, formeel is dit niet volgens de regels. Dus of het wordt geaccepteerd in het land waar het wordt aangeboden, hangt van de normen daar af. Als men het bijvoorbeeld in Denemarken aanbiedt, voorzie ik geen probleem, in andere landen zou dat wel kunnen’.
Bewijs
Als een gemeente niet zo’n aangepaste model biedt, oppert Zijlstra een andere mogelijkheid voor een paar van gelijk geslacht om in het buitenland te kunnen bewijzen dat ze getrouwd zijn.
Zo’n paar zou een gewaarborgd afschrift van de huwelijksakte kunnen maken en die door een beëdigd vertaler kunnen laten vertalen. Op deze manier heb je bewijs van je huwelijkse staat, maar ook hier geldt weer dat het aan het land van bestemming ligt of dat wordt erkend.
‘Andersom, kan men in sommige landen al op 12-jarige leeftijd trouwen en dit wordt dan niet in Nederland geaccepteerd, omdat het in strijd is met onze normen en waarden’, zegt Zijlstra.
Politieke kwestie
De internationale huwelijksakte zal pas formeel door Nederlandse gemeenten worden afgegeven wanneer homoseksualiteit meer openlijk geaccepteerd wordt in regio’s van de wereld waar dat nu niet het geval is.
‘Wij als NVVB zijn lid van de Europese Vereniging voor Ambtenaren van de Burgerlijke Stand, die op hun beurt weer contact hebben met het CIEC’, zegt Zijlstra. ‘Langs die weg kunnen we omtrent deze kwestie invloed uitoefenen, maar het blijft vooral een politieke kwestie’.
Kamervragen
Over die kwestie hebben de PvdA-Kamerleden Pierre Heijen en Jet Klijnsma inmiddels Kamervragen gesteld aan de regering.
De Kamerleden willen weten of het kabinet het met hen eens is dat het ongewenst is dat paren van gelijk geslacht geen document kunnen krijgen waarmee zij internationaal hun huwelijk kunnen bewijzen. Ze vragen of de regering zich gaat inspannen om internationale regelgeving zo te wijzigen zodat moderniseringen, zoals het huwelijk van paren van gelijk geslacht, daarin wel opgenomen worden.
De regering heeft uiterlijk zes weken om de Kamervragen te beantwoorden.
Zie voor meer informatie ons dossier Homohuwelijk.
