De eis dat bij danswedstrijden ballroom dansparen bestaan uit een man en een vrouw is in strijd met de Nederlandse wet. Dat heeft de Commissie Gelijke Behandeling deze week bepaald. Ook paren bestaande uit twee mannen of twee vrouwen moeten daarom tot wedstrijden worden toegelaten.
De bestaande regels discrimineren volgens de Commissie homoseksuele en lesbische dansers die met een partner van het eigen geslacht willen dansen. De uitsluiting van mannenparen en vrouwenparen is mede het gevolg van een afkeer van zichtbare homoseksuele identiteit. Deze uitspraak is een geweldige steun in de rug voor de integratie in de reguliere danssport.
De aanleiding voor deze uitspraak is een verzoek van een mannenpaar dat al enkele jaren op hoog niveau samen danst. Bij de internationale danswedstrijden voor homodansparen behoren zij tot de top. Binnen Nederland is er onvoldoende concurrentie op hun niveau; ze moeten voor wedstrijden steeds naar het buitenland reizen. Daarom willen zij graag deelnemen aan wedstrijden met gemengde paren in Nederland, om zich regelmatig in een eerlijke onderlinge competitie met andere paren te kunnen meten.
Bij danswedstrijden van de Nederlandse Algemene Danssport Bond (de belangrijkste danssportbond) mogen volgens het reglement alleen paren deelnemen die uit een man en een vrouw bestaan. Het mannenpaar werd daarom geweigerd. Pogingen tot overleg hierover liepen op niets uit omdat de NADB zich beroept op de internationale regels van de International DanceSport Federation. De vereniging Equality dancE (de Nederlandse dansvereniging voor damesparen en herenparen) en de Stichting Homosport Nederland hebben daarop samen met het mannendanspaar deze weigering voorgelegd aan de Commissie Gelijke Behandeling.
De woordvoerder van de Equality DancE, prof.mr. Wibren van der Burg, reageert enthousiast op de uitspraak:
’Dit is een belangrijke stap vooruit. In de danswereld heerst nog sterk de traditionele heteroseksuele norm dat een paar bestaat uit een man en een vrouw. Voor het huwelijk hebben we die norm inmiddels verlaten. Het is goed dat nu duidelijk is geworden dat ook de danswereld met zijn tijd mee moet gaan. De uitsluiting van een mannenpaar bij danssportwedstrijden staat niet op zich. Bij een aantal dansscholen zijn mannenparen of vrouwenparen nog steeds niet welkom op dansles, en soms ook niet op recreatieve dansavonden.’
In de procedure heeft de voorzitter van de NADB, de heer C. van de Stroet, aangegeven dat hij deze andere vormen van discriminatie uitdrukkelijk verwerpt en wil bestrijden. Daarom wil de bond graag binnenkort samen met de beide homo-organisaties, onder leiding van het NOC*NSF, overleggen hoe de integratie kan worden bevorderd. Ook de Nederlandse Culturele Sportbond, die zich al jaren inzet voor de integratie van homoseksuele mannen en lesbische vrouwen in de reguliere sport, heeft hierbij zijn steun toegezegd.
Equality DancE en Homosport Nederland zijn zeer verheugd over deze positieve houding van de NADB. Zij hopen van harte dat de NADB nu ook het oordeel van de Commissie zal volgen en het danspaar toelaat tot wedstrijden.
De uitspraak van de CGB zal daarom zeker niet het einde zijn van een proces van integratie, maar het begin. Dat proces vergt een cultuurverandering in de danswereld, niet alleen in de context van danswedstrijden, maar ook en vooral in de context van danslessen, oefenlocaties en open dansavonden. Equality dancE en Homosport Nederland zullen na deze uitspraak samen met de NADB aan dat proces gestalte proberen te geven.
Bron:
Zie voor meer informatie: www.equalitydance.nl.
Daar is ook een pdf-bestand te printen en downloaden met het oordeel (2004-116, dossiernummers 2004-0244 en 2004-0245) van de Commissie Gelijke Behandeling – zie daarvoor evt. ook: www.cgb.nl.
