De drie verdachten in de Groningse hiv-zaak, mannen van 34, 48 en 49 jaar, wordt door het Openbaar Ministerie (OM) zware mishandeling met voorbedachten rade ten laste gelegd. Hun slachtoffers eisen schadevergoeding.
Het OM verdenkt de mannen ook van verkrachting, het hebben van seks met een onmachtige en het leveren van verboden middelen aan de slachtoffers.
Dat meldde het OM donderdag. De pro-formazaak tegen de verdachten dient woensdag 22 augustus a.s. voor de rechtbank in Groningen.
De drie worden ervan verdacht dat zij meerdere homoseksuele mannen met drugs hebben gedrogeerd om hen vervolgens seksueel te misbruiken. Ook kreeg een aantal slachtoffers via injectiespuiten hiv-besmet bloed toegediend.
Tot nu toe hebben veertien mannelijke slachtoffers aangifte gedaan bij de politie. Negen mannen hebben volgens het OM een ondersteunende getuigenverklaring afgelegd.
De politie is nog volop bezig met het onderzoek. Ook vindt er nog medisch-technisch onderzoek plaats. De persoonlijkheidsonderzoeken van de verdachten zijn al afgerond. De pro-formabehandeling van de zaak begint om a.s. woensdag om 9.00 uur en duurt waarschijnlijk de hele ochtend, meldt het OM. De inhoudelijke behandeling van de strafzaak is waarschijnlijk in november van dit jaar.
Om onafhankelijkheid te garanderen wordt de zaak behandeld door rechters uit Assen en een uit Leeuwarden. Dit omdat één van de slachtoffers werkzaam is bij het gerechtsgebouw in Groningen.
Twaalf slachtoffers in de Groningse hiv-zaak willen met een civiele procedure de geleden materiële en immateriële schade verhalen.
Zij hebben beslag laten leggen op de woningen, de inboedel en op de bankrekeningen van de drie verdachten. Dat zei advocaat Lidewij Wachters vrijdag.
De omvang van de schadevergoeding is nog niet bekend. De rechter heeft uitstel van de civiele procedure verleend in afwachting van de uitspraak van de strafzaak. Pas na die strafzaak wordt duidelijk wat de daadwerkelijke schade is.
Eerst moet bewezen worden dat de slachtoffers daadwerkelijk door de verdachten zijn besmet, vervolgens moet de schade in kaart worden gebracht. ‘Die is zeer complex’, aldus Wachters. ‘De levensverwachting van de slachtoffers is gedaald, ze slikken medicijnen, moesten minder gaan werken, hebben dus een lager inkomen en lijden bovendien psychische schade’.
